~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ // Διαδικτυακή έκδοση * με ειδήσεις * άρθρα για τον Ελληνισμό * υπεύθ. σύνταξης: Πάνος Σ. Αϊβαλής ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Επιμέλεια και ρεπορτάζ Σελίδας: Πάνος Σ. Αϊβαλής

~~


....................."Η συμφιλίωση των πολιτισμών περνά μέσα από την οικουμενικότητα της Παιδείας"

........................................."Όπου και να ταξιδέψω η Ελλάδα με πληγώνει" Γιώργος Σεφέρης [1900-1971]

«Πολιτεία που δεν έχει σαν βάση της την παιδεία, είναι οικοδομή πάνω στην άμμο».

Αδαμάντιος Κοραής (1748 – 1833)

γιατρός και φιλόλογος, από τους πρωτεργάτες του νεοελληνικού διαφωτισμού.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΕΛΛΑΔΑ

Σάββατο, 30 Δεκεμβρίου 2017

Καλή χρονιά να έχουμε!


Aimilia Ioannidis
ΠΑΡΙΣΙ





Επειδή ζούμε σε εποχές που οι ευχές έχουν ουσιαστική σημασία, ως εισηγήτριες ονείρων και θεμέλια έργων και πράξεων, εύχομαι πολλά και με δύναμη για τον καινούριο χρόνο που έρχεται. 

Όπως, το να ενώσουμε επιτέλους τα χέρια γύρω από τους άλλους ανθρώπους και γύρω από τη φύση. Να γεννηθούν ιδέες, σελίδες, άνθρωποι πολλοί. Να κατασκευάσουμε ουτοπίες. Οι ανάσες να 'ναι καυτές και τα λόγια να 'ναι χάδια. Τα συνθήματα να γίνουν η αρχή της ιστορίας των πραγματικοτήτων που θα ζούμε. Οι κάννες της δειλίας να λιώσουν από τη ζεστασιά της ειρήνης. Η δικαιοσύνη να μην χρειάζεται δικαστήρια και νόμους. Οι χειμώνες να 'χουν το σημερινό φως, τα καλοκαίρια τη δύναμη και τη γλύκα του μελτεμιού τον Αύγουστο. Η βροχή να 'ναι κάλεσμα για χορό, η άνοιξη να κλείνει το μάτι πίσω από κάθε φθινόπωρο. Να θυμηθούν κι αυτοί που το ξέχασαν ότι η ανθρωπότητα είναι ενιαία. Ότι στο πρόσωπο των άλλων καθρεφτίζεται το δικό μας. Να μάθουμε ν'ακούμε τις ανάσες των πουλιών την ώρα που κοιμούνται. Να θυμηθούμε ότι η ανεμελιά είναι τέχνη. Τα φτερά μας να 'ναι μεγάλα και δυνατά, τα χέρια μας ζεστά και άξια, το φως μας καθάριο.
Καλή χρονιά να έχουμε!

Τρίτη, 12 Δεκεμβρίου 2017

"Οι Έλληνες της Αφρικής" του Αντώνη Χαλδαίου

Μέσα από τις πολυσχιδείς έρευνες και τα βιβλία του Αντώνη Χαλδαίου

Ο Αντώνης Χαλδαίος κάπου στην Αφρική
Ο Αντώνης Χαλδαίος κάπου στην Αφρική
10 December 2017

Η ελληνική Διασπορά είναι ένας αρκετά απαιτητικός τομέας, όσον αφορά την όλη υφή του ζητήματος, μιας και δεν συναντάμε συχνά παραθέσεις ιστοριών, αναλύσεις και άλλα στοιχεία. Ωστόσο, όποιος ασχολείται με το ζήτημα φέρνει ολοένα στο φως πάμπολλες και άγνωστες πτυχές του ζητήματος αυτού. 
Βέβαια, έχει κυλήσει κάποιο ικανοποιητικό νερό στο αυλάκι της βιβλιογραφίας της σχετικής με την ιστορία των ελληνικών παροικιών και κοινοτήτων στις γνωστές χώρες υποδοχής, ΗΠΑ, Καναδά, Αυστραλία, Γερμανία. Υπάρχουν, όμως, ήπειροι, ολόκληρες περιοχές του πλανήτη, όπου συναντούμε ικανοποιητική ελληνική παρουσία από τον 19ο αιώνα κυρίως και μέχρι τις μέρες μας. 
Μια από τις ηπείρους αυτές είναι και η Αφρική, για την ελληνική μετανάστευση για την οποία ελάχιστα έχουν έρθει στο φως μέχρι σήμερα. Ένας από αυτούς τους ιστορικούς που ασχολείται επισταμένα με το όλο ζήτημα, την έρευνα, αποδελτίωση, συγγραφή και δημοσιοποίηση όλων όσων αφορούν την ελληνική παρουσία στις διάφορες χώρες της «μαύρης» ηπείρου, είναι ο Αντώνης Χαλδαίος, με τον οποίο ήρθα σε επαφή τους τελευταίους μήνες, εντελώς τυχαία. 
Ο Αντώνης Α. Χαλδαίος γεννήθηκε στο 1976 στην Αθήνα. Έχει πραγματοποιήσει μεταπτυχιακές σπουδές στην Κοινωνική Ανθρωπολογία και την Ιστορία, ενώ κατέχει διδακτορικό στην Ιστορία, από το Πανεπιστήμιο Johannesburg. Εδώ και δέκα χρόνια, ασχολείται με την ιστορία του ελληνισμού της Διασποράς και, γενικότερα, με την ελληνική ιστορία των νεότερων χρόνων. Έχει πραγματοποιήσει έρευνες σε πολλές χώρες της Αφρικής και έχει δημοσιεύσει άρθρα σε επιστημονικά περιοδικά. Το 2016 τιμήθηκε με το παράσημο του Αγ. Μάρκου από το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας, για την προσφορά του στην ανάδειξη του ελληνισμού.
Παρατίθεται εδώ μια μικρή μας συνομιλία μέσω του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου:
Δεν διαβάζουμε συχνά βιβλία για τους Έλληνες χωρών όπως αυτές της αφρικανικής ηπείρου. Η συντριπτική πλειοψηφία των έργων που διαβάζουμε για τον απόδημο ελληνισμό αφορούν την Αμερική, την Αυστραλία και κάποιες ευρωπαϊκές χώρες. Ποια είναι η σχέση σας, πώς και γιατί αποφασίσατε να ασχοληθείτε με τις ελληνικές παροικίες χωρών όπως το Σουδάν, το Μπουρούντι, η Τυνησία και το Μαρόκο;
Εκτός από τους Έλληνες που έζησαν και δημιούργησαν στην Αίγυπτο, πολύ λίγα είναι μέχρι σήμερα γνωστά για τους Έλληνες εκείνους οι οποίοι μετανάστευσαν και εγκαταστάθηκαν στην υπόλοιπη Αφρική. Γι' αυτόν ακριβώς το λόγο, έχω πραγματοποιήσει έρευνες για την παρουσία των Ελλήνων στην Αφρική, η οποία υπήρξε αξιοσημείωτη. Βασικά, υπάρχουν αρκετοί παράγοντες που έκαναν την παρουσία των Ελλήνων δυνατή και που υπερβαίνουν τα όρια του μύθου. Ένας δεύτερος λόγος για τον οποίο έκανα την έρευνα και τη μελέτη της ελληνικής παρουσίας στην Αφρική είναι το γεγονός ότι οι πρόγονοί μου άφησαν την Λέσβο και μετανάστευσαν σε διάφορες αφρικανικές χώρες από τον 19ο αιώνα.
Ποια βιβλία έχετε εκδώσει έως τώρα όσον αφορά αυτό το θέμα; Επίσης, σε ποιες γλώσσες έχετε εκδώσει αυτά τα έργα;
Μέχρι τώρα έχω κυκλοφορήσει τα ακόλουθα έργα:
-Η ελληνική κοινότητα στο Σουδάν (19ος-21ος αιώνας), Αθήνα 2017 (στα ελληνικά και αγγλικά)
-Οι Έλληνες στο Μπουρούντι και τη Ρουάντα, Αθήνα 2016 (στα ελληνικά και γαλλικά)
-Η ελληνική κοινότητα στη Μοζαμβίκη. Διαμόρφωση, οργάνωση, επιχειρηματικότητα, Αθήνα 2015 (στα ελληνικά και αγγλικά)
-Η ελληνική παρουσία στην Τυνησία (16th -21st αιώνας.), Αθήνα 2013 (στα ελληνικά).
-Οι Έλληνες στο Μαρόκο (1904-2012), Αθήνα 2012 (στα ελληνικά και γαλλικά).
Σκοπεύετε να συνεχίσετε τις έρευνες και τις εκδοτικές σας "περιπέτειες" στο πεδίο αυτό;
Σε μερικούς μήνες θα κυκλοφορήσει το έκτο βιβλίο μου το οποίο θα αναφέρεται στην ελληνική παρουσία στο Κέρας της Αφρικής (Αιθιοπία, Ερυθραία και Τζιμπουτί). Επίσης, καθώς υπάρχουν αρκετές χώρες στην Αφρική όπου η ελληνική παρουσία είναι πραγματικά σημαντική, οι έρευνές μου θα συνεχιστούν. Ελπίζω να καλύψω κάθε γωνιά της Αφρικής όπου εγκαταστάθηκαν Έλληνες.
Έχετε ασχοληθεί εκτενώς με ιστορικά, δημογραφικά και πολιτιστικά ζητήματα που αφορούν το νησί της Λέσβου…
Ναι, κατάγομαι από το Πλωμάρι της Λέσβου και η έρευνα της τοπικής ιστορίας είναι επίσης ένας από τους τομείς επιστημονικού ενδιαφέροντος από την πλευρά μου.
Πού και πώς μπορεί να βρει κάποιος από την Αυστραλία τα βιβλία σας;
Μπορώ να στείλω τα βιβλία μου σε οποιοδήποτε μέρος της Αυστραλίας και της Νέας Ζηλανδίας. Όποιος ενδιαφέρεται να αποκτήσει κάποιο από τα βιβλία μου θα πρέπει να επικοινωνήσει μαζί μου μέσω email (anchald1997@hotmail.com) ή στέλνοντας μήνυμα στη σελίδα διατηρώ στο facebook και αφορά τον ελληνισμό της Αφρικής (https://www.facebook.com/Greeks-of-Africa-Grecs-de-l-Afrique-17282284107...Μάλιστα, μέχρι τώρα στείλει αρκετά βιβλία σε Έλληνες που ζουν στην Αυστραλία και ενδιαφέρονται για την ιστορία της ελληνικής Διασποράς στην Αφρική.

____________

Σάββατο, 9 Δεκεμβρίου 2017

Ο νέος Έλληνας μετανάστης είναι 30άρης και δεν ζει "ειδυλλιακά" στο εξωτερικό

Έρευνα για την μετανάστευση από την Ελλάδα 
του Λόη Λαμπριανίδη και του Μανώλη Πρατσινάκη

Η νέα εξερχόμενη μετανάστευση από την Ελλάδα και το προφίλ του Έλληνα μετανάστη στα χρόνια της κρίσης μέσα από την έρευνα των ακαδημαϊκών Λόη Λαμπριανίδη και Μανώλη Πρατσινάκη. Η εμπειρική έρευνα της μελέτης, η οποία ολοκληρώθηκε τον Ιούνιο, σε μεγάλο βαθμό επιβεβαιώνει τα δεδομένα της EUROSTAT για τη διάσταση της μετανάστευσης
Η έρευνα του Λόη Λαμπριανίδη και του Μανώλη Πρατσινάκη είναι αποκαλυπτική σχετικά με το προφίλ του Έλληνα μετανάστη στα χρόνια της κρίσης.
Ο νέος Έλληνας μετανάστης είναι ηλικίας περίπου 30 ετών, υψηλής ακαδημαϊκής εκπαίδευσης και μεταναστεύει για οικονομικούς λόγους. Από τους τουλάχιστον 190.000 Έλληνες πτυχιούχους που ζούνε στο εξωτερικό, οι 140.000 έφυγαν μετά το 2010.
Το νέο στοιχείο είναι πως πλέον το 12% των μεταναστών φεύγει σε ηλικία μεγαλύτερη των 40, γεγονός πρωτοφανές στην ελληνική μεταναστευτική εμπειρία.
Οι μισοί από τους μετανάστες που έφυγαν μετά το 2010 ήταν άνεργοι στην Ελλάδα την περίοδο ακριβώς πριν τη μετανάστευση.
Η έλλειψη εργασίας είναι από τους πιο σημαντικούς παράγοντες που οδηγούν σε μεταναστευτικές αποφάσεις, φαίνεται όμως ότι δεν είναι απολύτως καθοριστικός. Πολλοί από τους μετανάστες δεν φεύγουν για να αναζητήσουν γενικά εργασία, αλλά ειδικότερα, για να βρουν καλύτερες εργασιακές συνθήκες εργασίας και προοπτικές, καθώς και εργασιακή σταθερότητα, κάτι που δεν παρέχεται αυτή τη στιγμή στη χώρα μας.
Τα στοιχεία δείχνουν πως για πολλούς μετανάστες, συμπεριλαμβανομένων και αρκετών από τους πτυχιούχους, η εμπειρία στο εξωτερικό απέχει πολύ από την ειδυλλιακή εικόνα που πολλές φορές παρουσιάζεται για τη “ζωή στο εξωτερικό”.
Οι δυσκολίες που αντιμετωπίζουν που είναι πιο έντονες την πρώτη περίοδο μετά την εγκατάσταση και σχετίζονται πρώτιστα με την επιδείνωση των συνθηκών στην αγορά εργασίας στις χώρες υποδοχής, αλλά και με προβλήματα προσαρμογής σε ένα διαφορετικό κοινωνικό περιβάλλον καθώς και με διακρίσεις που πολλές φορές υφίστανται.
Η έρευνα των ακαδημαϊκών που δημοσιεύεται στον ιστότοπο enthemata, περιγράφει το πλαίσιο της σύγχρονης μετανάστευσης που οδηγεί στην μεγάλη έξοδο των “μυαλών” από τη χώρα μας.
Οι Λόη Λαμπριανίδης και Μανώλης Πρατσινάκης καταγράφουν:
Έως πρόσφατα η αποδημία των Ελλήνων είχε σταματήσει να απασχολεί το ερευνητικό ενδιαφέρον, το οποίο δικαίως επικεντρωνόταν στην εισερχόμενη μετανάστευση στη χώρα. Ωστόσο, στο πλαίσιο της τρέχουσας οικονομικής κρίσης η εξερχόμενη μετανάστευση άρχισε και πάλι να απασχολεί τη δημόσια συζήτηση καθώς αποκτάει έντονες διαστάσεις σε βαθμό που, αν και με σαφώς διαφοροποιούμενα ποιοτικά χαρακτηριστικά, φαίνεται να είναι ποσοτικά συγκρίσιμη με τη μεταπολεμική μετανάστευση. Το τρέχον έτος εκπονήσαμε μια μελέτη, η οποία χρηματοδοτήθηκε από το Ελληνικό Παρατηρητήριο του London School of Economics με στόχο τη κατανόηση και διερεύνηση του φαινομένου. Η εμπειρική έρευνα της μελέτης, η οποία ολοκληρώθηκε τον Ιούνιο, σε μεγάλο βαθμό επιβεβαιώνει τα δεδομένα της EUROSTAT για τη διάσταση της μετανάστευσης, σύμφωνα με τα οποία την περίοδο 2010-2013 περίπου 224.000 άτομα έφυγαν από την Ελλάδα. Η μετανάστευση φαίνεται να συνεχίζεται με ελαφρώς μειούμενο ρυθμό κατά το 2014 και το 2015, ενώ τα ευρήματα της έρευνας σε σχέση με τις μεταναστευτικές προσδοκίες συνηγορούν στο ότι είναι πολύ πιθανό να συνεχιστεί και τα αμέσως επόμενα χρόνια.
Όπως έχει ήδη επισημανθεί, οι περισσότεροι από τους νέους μετανάστες είναι άτομα με υψηλό εκπαιδευτικό επίπεδο. Συγκεκριμένα, το 75% είναι πτυχιούχοι τριτοβάθμιας εκπαίδευσης εκ των οποίων το ένα τρίτο αφορά είτε άτομα με μεταπτυχιακές σπουδές είτε απόφοιτους ιατρικών σχολών και του Πολυτεχνείου. Όπως φαίνεται και στον Πίνακα, μέσα στα τελευταία 50 χρόνια έχουμε την πλήρη αντιστροφή του εκπαιδευτικού προφίλ των εξερχόμενων μεταναστών από την Ελλάδα. Ενώ μέχρι το 1980 η μετανάστευση αφορούσε κυρίως ανειδίκευτους εργάτες, από το 1990 και μετά εντείνεται η μετανάστευση των πτυχιούχων, οι οποίοι αποτελούν τη συντριπτική πλειονότητα κατά τη δεκαετία του 2000, τάση που συνεχίζεται και κατά τη περίοδο της κρίσης. Η αλλαγή αυτή σαφέστατα σχετίζεται με τη θεαματική άνοδο του εκπαιδευτικού επιπέδου στην Ελλάδα, το οποίο πλέον βρίσκεται περίπου στο ευρωπαϊκό μέσο όρο για τις νεότερες γενιές, αλλά και τη ζήτηση στην αγορά εργασίας των ευρωπαϊκών μεταβιομηχανικών οικονομιών προς στις οποίες κατευθύνονται κατά βάση οι μετανάστες. Κυρίως όμως οφείλεται στην διαχρονικά περιορισμένη ζήτηση για υψηλής εκπαίδευσης προσωπικό στην Ελλάδα και συνεπώς συνδέεται άμεσα με τον σταθερό προσανατολισμό της ελληνικής οικονομίας στην παραγωγή προϊόντων και υπηρεσιών χαμηλής προστιθέμενης αξίας.
International Standard Classification of Education (ISCED) 0-2= μέχρι (και) γυμνάσιο/ 3-4=Λύκειο ή και τεχνική μη πανεπιστημιακή εκπαίδευση/ 5-6=τουλάχιστον πανεπιστημιακή εκπαίδευση (συμπεριλαμβανομένων των ΤΕΙ)
Ωστόσο, παρότι η φυγή των πτυχιούχων είχε ξεκινήσει πριν τη κρίση, είναι τα τελευταία πέντε χρόνια εκείνα στα οποία λαμβάνει μαζικό χαρακτήρα. Συγκεκριμένα, από τους τουλάχιστον 190.000 Έλληνες πτυχιούχους που ζούνε στο εξωτερικό, οι 140.000 έφυγαν μετά το 2010. Παράλληλα, έχουμε και σημαντική αύξηση, σε απόλυτους αριθμούς τουλάχιστον, της μετανάστευσης ατόμων με χαμηλότερο εκπαιδευτικό επίπεδο. Και αν για ένα σημαντικό τμήμα των πτυχιούχων η μετανάστευση αποτελεί επιλογή για καλύτερες εργασιακές προοπτικές και συνθήκες, μεγάλο τμήμα των ατόμων με χαμηλότερο επίπεδο εκπαίδευσης μεταναστεύουν εξ ανάγκης. Είναι χαρακτηριστικό ότι κατά τη περίοδο της κρίσης έχουμε μια πολύ σημαντική αύξηση της μετανάστευσης των ατόμων από νοικοκυριά με πολύ χαμηλά εισοδήματα. Παρ’ όλα αυτά, πρέπει να τονιστεί ότι τα νοικοκυριά με ιδιαίτερα υψηλό εισόδημα παραμένουν αυτά που αναλογικά στέλνουν τους περισσότερους μετανάστες.
Ένα άλλο χαρακτηριστικό της νέας μετανάστευσης αφορά την ηλικία των μεταναστών που είναι σημαντικά υψηλότερη σε σχέση με τις προηγούμενες δεκαετίες. Ενδεικτικά αναφέρεται ότι ο μέσος όρος ηλικίας μετανάστευσης για τη περίοδο 2010-2015 είναι 31 χρονών ενώ για τη περίοδο 1990-1999 24 χρονών. Μάλιστα, αν και η συντριπτική πλειονότητα των μεταναστών είναι κάτω από 35 χρονών, το 12% των μεταναστών φεύγει σε ηλικία μεγαλύτερη των 40, γεγονός πρωτοφανές στην ελληνική μεταναστευτική εμπειρία και δηλωτικό της μεταστροφής της αποδημίας από επιλογή σε ανάγκη για σημαντικό τμήμα των μεταναστών.
Οι μισοί από τους μετανάστες που έφυγαν μετά το 2010 ήταν άνεργοι στην Ελλάδα την περίοδο ακριβώς πριν τη μετανάστευση. Η έλλειψη εργασίας είναι προφανώς από τους πιο σημαντικούς παράγοντες που οδηγούν σε μεταναστευτικές αποφάσεις, φαίνεται όμως ότι δεν είναι απολύτως καθοριστικός καθώς πολλοί από τους μετανάστες δεν φεύγουν για να αναζητήσουν γενικά εργασία, αλλά ειδικότερα καλύτερες εργασιακές συνθήκες και προοπτικές, αλλά και εργασιακή σταθερότητα. Σε ό,τι αφορά τα εμβάσματα, το μεγαλύτερο μέρος των μεταναστών (68 %) ούτε στέλνει ούτε δέχεται χρήματα, γεγονός που δείχνει ότι, τουλάχιστο στη παρούσα φάση, η μετανάστευση συντελεί, κυρίως, στο βιοπορισμό και την κοινωνικοοικονομική πρόοδο των ίδιων των μεταναστών.
Ας τονίσουμε, εδώ, ότι τα ποιοτικά στοιχεία της έρευνας δείχνουν επίσης ότι για πολλούς μετανάστες, συμπεριλαμβανομένων και αρκετών από τους πτυχιούχους, η εμπειρία στο εξωτερικό απέχει πολύ από την ειδυλλιακή εικόνα που πολλές φορές παρουσιάζεται για τη «ζωή στο εξωτερικό». Οι δυσκολίες που αντιμετωπίζουν που είναι πιο έντονες την πρώτη περίοδο μετά την εγκατάσταση και σχετίζονται πρώτιστα με την επιδείνωση των συνθηκών στην αγορά εργασίας στις χώρες υποδοχής, αλλά και με προβλήματα προσαρμογής σε ένα διαφορετικό κοινωνικό περιβάλλον καθώς και με διακρίσεις που πολλές φορές υφίστανται. Οι δυσκολίες αυτές αντιμετωπίζονται πιο εύκολα από αυτούς που έχουν συμπαγή κοινωνικά δίκτυα στις χώρες υποδοχής και είναι λιγότερο –ή και καθόλου– αισθητές από αυτούς που βρίσκουν εργασία σε υψηλά αμειβόμενες δουλειές.
Η παλιννόστηση των μεταναστών, αν και σχετικά χαμηλή (15%) λαμβάνει χώρα ακόμα και κατά την περίοδο της κρίσης, για πολλούς λόγους: αρκετές φορές λόγω των δυσκολιών που αντιμετωπίζουν οι μετανάστες στο εξωτερικό ή λόγω νόστου ή οικογενειακής συνένωσης, αλλά και κάποιες φορές λόγω του ότι η εργασιακή εμπειρία ή και οι αποταμιεύσεις που απέκτησαν στο εξωτερικό τους δίνουν τη δυνατότητα να σχεδιάσουν την επιστροφή τους με καλύτερους όρους. H επιστροφή αυτού του εξειδικευμένου ανθρώπινου δυναμικού, με εργασιακή εμπειρία και εμπειρία ζωής στο εξωτερικό, είναι κάτι ιδιαίτερα σημαντικό για την ελληνική οικονομία – όπως, συνεπώς, και η χάραξη πολιτικών που να αποσκοπούν στη διευκόλυνση της επιστροφής αυτών που το επιθυμούν, καθώς και πολιτικών που θα περιορίσουν την ένταση του φαινομένου της μετανάστευσης. Ταυτόχρονα όμως μια ρεαλιστική προσέγγιση του ζητήματος, η οποία δεν είναι εθνοκεντρική, οφείλει να λαμβάνει υπόψη ότι αυτές οι αποφάσεις εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από προσωπικές επιλογές και στρατηγικές ζωής των ίδιων των μεταναστών, και πολλές φορές είναι ανεξάρτητες από τη χάραξη πολιτικής.
Είναι πολλοί λοιπόν, πιθανότατα οι περισσότεροι, που δεδομένης της οικονομικής κατάστασης στη χώρα δεν πρόκειται να αποφασίσουν να γυρίσουν. Βάσει αυτού αλλά και δεδομένης της μεγάλης σημασίας του ανθρώπινου δυναμικού, ιδιαίτερα του υψηλά εκπαιδευμένου, για την αναπτυξιακή προοπτική της χώρας είναι πρωτίστως απαραίτητη η χάραξη πολιτικής που να επανασυνδέει οργανικά τους Έλληνες του εξωτερικού με την ελληνική οικονομική και κοινωνική πραγματικότητα, πολιτικές που να διευκολύνουν την πραγματοποίηση συνεργασίας αυτών των ανθρώπων με την Ελλάδα τόσο από τη χώρα στην οποία βρίσκονται όσο και διευκολύνοντάς τους να εργαστούν κατά διαστήματα στην Ελλάδα. Αυτή είναι και η κύρια οδός μέσα από την οποία τα περισσότερα κράτη πλέον στοχεύουν να αξιοποιήσουν το ανθρώπινο δυναμικό που βρίσκεται εκτός των συνόρων τους και είναι πολύ πιθανών μέσω τέτοιων μέτρων οι Έλληνες πτυχιούχοι που εργάζονται στο εξωτερικό να μπορέσουν να αποτελέσουν ένα σημαντικό κεφάλαιο για την ανοικοδόμηση της χώρας.
Ο Λόης Λαμπριανίδης είναι πανεπιστημιακός, γ.γ. του Υπουργείου Οικονομίας. Ο Μανώλης Πρατσινάκης είναι Marie Curie IF research fellow, στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας.
news247.gr

Πέμπτη, 7 Δεκεμβρίου 2017

Τι σημαίνει να είσαι Έλληνας; Το βίντεο που κάνει τον γύρο του κόσμου

Οι Έλληνες του εξωτερικού


Ένα συγκινητικό βίντεο από Έλληνες που έχουν μεταναστεύσει στην Αμερική κάνει τον γύρω κόσμου. Στο βίντεο θα δείτε με πόση λαχτάρα και αγάπη μιλάνε οι Έλληνες του εξωτερικού για τον τόπο μας. Μπορεί τα περισσότερα από αυτά που αναφέρει το βίντεο να φανούν σε εμάς γνωστά και αυτονόητα, όμως αξίζει να δούμε πως βλέπουν την Ελλάδα εκείνοι.

Στο βίντεο, μάλιστα, μιλάει και ο δικός μας Βλάσης Καραβασίλης, γέννημα θρέμμα «Νέο Μακρινός», που τρέχει Μαραθώνιους 25 χρόνια σερί και είναι Πρόεδρος του Συλλόγου Τελμησσός

Δείτε το συγκινητικό βίντεο:

_______________
https://news.marathonpress.gr/news/koinonia/ti-shmainei-na-eisai-ellhnas-to-video-pou-kanei-to-gur%CE%BF-tou-kosmou.html

Δευτέρα, 4 Δεκεμβρίου 2017

Οι αφανείς ήρωες του «Νέου Κόσμου»

Πίσω απ' αυτούς συντάκτες της εφημερίδας υπάρχει ένα ολόκληρο επιτελείο που πασχίζει να φθάσει στα χέρια σας η εφημερίδα



Βασικότατο ρόλο στην έκδοση της εφημερίδας (και κάθε εντύπου) παίζει τo ατελιέ (



Βασικότατο ρόλο στην έκδοση της εφημερίδας (και κάθε εντύπου) 
παίζει τo ατελιέ (η σελιδοποίηση). Στη φωτογραφία από αριστερά, 
η Ελένη Καραγκούνη, ο Παναγιώτης Κελίδης και ο Βαγγέλης Καρακάσης


01 December 2017

Άλλοι τρεις φορές την εβδομάδα, άλλοι δυο και άλλοι μια, τρέχετε να αγοράσατε τον «Νέο Κόσμο».
Άλλοι πάλι μας διαβάζετε on line!
Τους συντάκτες της εφημερίδας τους ξέρετε! Είναι αυτοί που υπογράφουν τα κείμενά τους. Μερικές φορές βλέπετε και τηφωτογραφία τους!
Πίσω, όμως, απ' αυτούς είναι ένα ολόκληρο επιτελείο που πασχίζει να φθάσει στα χέρια σας η εφημερίδα.
Με την ευκαιρία αυτής της ειδικής έκδοσης των 60 χρόνων, αξίζει να αναφέρουμε αυτούς που βρίσκονται σήμερα μαζί μας, σε διάφορους τομείς.
Στη σύνταξη απασχολούνται σήμερα, με πλήρη ή μερική απασχόληση ή και περιστασιακά, οι ακόλουθοι: Μπάμπης Σταυρόπουλος, Ευγενία Παυλοπούλου (η οποία έχει και την κύρια ευθύνη της ελληνικής on line έκδοσής μας), Νίκος Φωτάκης, Αναστασία Τσιρτσάκη, Ζωή Θωμαΐδου, Αλέκος Κατσιφάρας, Θεοδώρα Μαΐου (στην Αδελαϊδα), Κυριάκος Αμανατίδης, Ηλίας Ντωνούδης, Βίβιαν Μόρρις, Κωνσταντίνος Καλύμνιος, Κώστας Παϊβανάς, Γιώργος Μεσσάρης (στην Ελλάδα), Billy Cotsis (στο Σϊδνεϊ), Σταματίνα Χασιώτη, George Stogiannou και Con Stamocostas (στο Σίδνεϊ). Κατά καιρούς γράφουν ακόμα οι Jim Claven, Κλαίρη Γαζή, Θωμάς Ηλιόπουλος, Τάσος Τάμης, Γιάννης Βασιλακάκος, Μιχάλης Παπαδημητρίου (στην Ελλάδα), Γιάννης Καρράς (στο Μπρίσμπαν), Mike Sweet (στην Μάλτα), Alex Billinis (στις ΗΠΑ), Zoe George, Nick Metallinos (στις HΠΑ), Stuart McLennan (στην Ελλάδα) κ.ά.
Τις διορθώσεις των κειμένων στην ελληνική γλώσσα κάνει ο Δημήτρης Τρωαδίτης (ο οποίος γράφει και κείμενα) και στην αγγλική η Alison Griffiths.
Στη Μελβούρνη ο «Νέος Κόσμος» συνεργάζεται με τους φωτογράφους Κώστα Ντεβέ, Παναγιώτη Κακαλιά και Vlad Savin.
Στο ατελιέ της εφημερίδας (σελιδοποίηση) εργάζονται ο Παναγιώτης Κελίδης, ο Βαγγέλης Καρακάσης και ο Θάνος Παππάς.
Την ευθύνη της αγγλικής έκδοσης έχει η Νέλλη Σκουφάτογλου και της ελληνικής ο Σωτήρης Χατζημανώλης, που έχει και τη γενικότερη ευθύνη για την ύλη της εφημερίδας.
Βέβαια η εφημερίδα δεν είναι μόνο ειδήσεις. Είναι και διαφημίσεις. Χωρίς στις διαφημίσεις δεν θα ήταν βιώσιμη.
Στον τομέα αυτό έχουμε τον Κώστα Παϊβανά, την Άντζελα Τσίπρα και τον Κώστα Πραντάλο, που φροντίζουν ώστε ο «Νέος Κόσμος» να μην είναι μόνο πρώτος στις ειδήσεις αλλά και στις… διαφημίσεις!
Η «σπονδυλική στήλη» της εφημερίδας, όμως, είναι τα κορίτσια του γραφείου. Η Ελένη Καραγκούνη και η Ευαγγελία Τύρλα που απαντούν στα τηλεφωνήματα και τις απορίες σας, παίρνουν διαφημίσεις και αγγελίες και, γενικά, κάνουν τα πάντα. Ειδικά η Ελένη που, εκτός όλων των άλλων, έχει και την ευθύνη για την τοποθέτηση των διαφημίσεων σε κάθε έκδοση.
Στο τμήμα της κυκλοφορίας είναι ο Sam και ο Josh, που μαζί με αρκετούς οδηγούς φροντίζουν ώστε να φθάνει η εφημερίδα πάντα έγκαιρα στον προορισμό της.
Όλα αυτά γίνονται υπό το άγρυπνο βλέμμα της Sarah James που έχει τη γενικότερη ευθύνη του λογιστηρίου και της εύρυθμης λειτουργίας του γραφείου.
Και, φυσικά, τον τελευταίο λόγο έχει ο γενικός μας διευθυντής, Χριστόφορος Γκόγκος.
Όπως αντιλαμβάνεστε, η έκδοση μιας εφημερίδας δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση!

______________